welcome to the daily life of Jewell

Single vrouwen en Salsa

2010-01-10T07:42:00.000-08:00

Als je op een salsafeestje komt, wordt altijd al gauw duidelijk wie met partner is gekomen en wie zonder. Je hebt twee soorten single vrouwen op een salsafeest. De wanhopige, die staat aan de kant te wachten totdat ze ten dans wordt gevraagd, en de aasgier. De aasgier heb je in twee gradaties; je hebt het soort dat wacht totdat je naar het toilet gaat en vervolgens op je vent afstuift, en de wat brutalere die recht op je vent af stapt en hem ten dans vraagt, zonder jouw 'toestemming' te vragen of op z'n minst een blik waardig te gunnen.

Op zo'n moment zou je de aasgier in de 'veren' willen vliegen en beschermen wat van jou is. Maar dan realiseer je je net op tijd dat het om salsadansen gaat; het is maar een dans stel je jezelf gerust en het moet natuurlijk wel gezellig blijven...

En nu is het genoeg!

2010-01-06T08:47:00.000-08:00

Het zit verdorie niet mee; mn intentie om me in te schrijven bij de sportschool wordt compleet verstoord! ik word er niet goed van! Dit is geen goed begin voor 2010!

Gisteren had ik besloten om me toch maar niet in te schrijven bij de sportschool waar mn moeder zich in het zweet werkt, maar om terug te gaan naar mn vertrouwde sportschool waar ik vroeger met mn vriendinnetje Els wel eens heen ging om te 'sporten' (ik moet bekennen dat we vaker het turkse stoombad en de sauna hebben gezien i.p.v de fitnesszaal).

Dus had ik me voorgenomen om me vandaag nog in te schrijven bij Sportcity en daar mn zweetdruppels 'de vrije loop zou laten'. Met het volste vertrouwen dat dit hele plan zou lukken, verliep mn dag goed totdat mijn (tegenwoordig) grootste vijand tevoorschijn kwam...
Daar was hij dan, gehuld in een zachte witte jas, vastberaden om roet in het eten te gooien.
Hij besloot om voorlopig niet uit mn zicht te verdwijnen...nee hoor, hij wilde me zelfs een lesje leren, het leek hem namelijk leuk om me nog even onaangenaam te verassen op weg naar huis...
weet je wat de onaangename verassing was? Aanvoelen hoe 'zacht' en koud hij was en hoe hard de grond is.

Daar lag ik dan op mn bips in die koude rotsneeuw! (gelukkig was het rustig op straat en had ik mn capuchon op).
Je begrijpt wel dat het nu dus officieel oorlog is tussen mij en Mr. Sneeuw.

Ik ga de deur vanavond niet meer uit en wat Sportcity betreft...morgen is er weer een dag ;)

2010

2010-01-05T06:08:00.000-08:00

Hier zit ik dan weer weliswaar met mn nieuwe, mooie, schattige roze sony vaio notebook (gekregen van liefje met kerst), op schoot. Het is weer tijd om te schrijven!
Op 31 december breekt altijd weer het moment van bezinning aan... wat gaan we veranderen, wat moet beter, wat moet minder, kortom hoe blijf/word ik een gelukkig mens.

Gelukkig zijn betekent voor mij gezond zijn, optimaal genieten van mooie momenten, niet stressen om de kleinste dingen en genoeg liefde geven aan mn dierbaren en natuurlijk ook ontvangen. Het fijne hieraan is dat ik invloed heb op al deze punten...dus 2010 staat voor mij in het teken van zelfbewustzijn en een actieve houding..

Over een actieve houding gesproken; de laatste tijd voel ik me behoorlijk slungelig. De vette oliebollen en vele andere onverantwoorde lekkernijen die ik verorberd heb in combinatie met weinig tot vrijwel geen lichaamsbeweging hebben zeker bijgedragen aan dit lamlendige gevoel.
Ken je dat, dat wanneer je loopt, je gewoon voelt dat je buik aanwezig is? (nee? klinkt niet bekend? gelukkig voor jou ;)
Zelfs mn moeder van in de vijftig -ik zal haar exacte leeftijd niet verhullen, want
ik weet niet of ze me het in dank zal afnemen- is nog actiever dan ik!

Dus er zit niks anders op dan vanavond nog met mams mee te gaan naar de sportschool.. (alleen moet ik eerst even heel diep graven in mn klerenkast, want mn sportbroek heb ik in geen tijden gezien :)

De Surinaamse cultuur

2009-09-21T03:32:00.000-07:00

Afgelopen weekend ben ik erachter gekomen dat ik bepaalde 'aspecten' van de Surinaamse cultuur volledig achter me heb gelaten. Het werd me al regelmatig duidelijk gemaakt door mijn geliefde naasten dat ik erg Nederlands ben. Ik zou zeggen dat ik gewoon heel erg geintegreerd ben.
Maar goed...was ik dus zaterdag met mn ouders naar een familiefeestje waar een Surinaamse band muziek speelde. Ik ben nooit echt een fan geweest van Surinaamse muziek, maar ik probeerde er toch een beetje van te genieten (wat me overigens niet is gelukt; en het heeft helemaal niets te maken met het feit dat ik het afgelopen jaar bijna alleen maar salsafeestjes heb bezocht) .
Ach het maakt ook eigenlijk helemaal niet uit waar je muziekvoorkeur naar uitgaat toch?
Een ander 'aspect' van de Surinaamse cultuur waar ik me ook helemaal niet in kan vinden is het 'dansen'' (letterlijk: je kont 360 graden draaien). Je kunt dit doen op een sensuele manier, waardoor het het er nog mooi en sexy uitziet, maar je kunt het ook doen op een wilde ongecontroleerde manier, waardoor het er 'trashy' uit gaat zien. Nou wil ik geloven dat het de meeste mannen niet uitmaakt op welke manier de vrouw haar kont draait, zolang er maar beweging in zit. Dus dansen op het feest heb ik ook niet gedaan..

Ik moet bekennen dat ik bijna niks van de Surinaamse cultuur heb overgenomen; ik houd van pasta, aardappelen, kaas en al dat andere 'europese' voedsel. Mij maak je echt niet blij met een bord rijst met sopropo en zoutvlees (neem me niet kwalijk), maar dat komt ervan als je 19 jaar in Nederland woont. Je komt dagelijks in aanraking met andere culturen dus ontkom je niet aan die 'culturele beinvloeding'. Haal daar uit wat je nodig vindt om je horizon te verbreden...

baby got too much back

2009-09-17T05:54:00.000-07:00

Het is nu wel erg duidelijk allemaal..mijn gewicht is toegenomen. Dat is de uitwerking van een leuke en liefdevolle relatie waarin je allemaal leuke dingen doet en héél vaak uiteten gaat. Mij hoor je daar niet over klagen hoor; alleen laten mn broeken weten dat ze het er niet helemaal mee eens zijn...
Het viel me wel op dat mn broeken iets strakker begonnen te zitten, maar ik nam het allemaal niet zo serieus. Nou geloof me...nu neem ik de hele situatie bloedserieus. Ik ben superactief (voor mijn doen) wat lichaamsbeweging betreft. Ik maak flink gebruik van de fitnessruimte op mn werk (helemaal gratis en voor niets) en ik verbrand zo'n 800 tot 1000 calorieen( zegt men) tijdens de wekelijkse zumbales. Ja, ik ben trots op mezelf. Nu is het alleen kwestie van volhouden. Het is uiteraard niet de bedoeling dat ik zo'n takje word, maar als ik in de spiegel kijk wil ik er ook niet uitzien als een boomstam. Ik denk trouwens dat het niet eens mogelijk is voor mij om eruit te zien als een superslanke baywatchbabe; daarvoor houd ik namelijk te veel van lekker eten :)

Wat ik hiermee wil zeggen is, dat het geen kwaad kan om jezelf ervoor te behoeden dat je lichaam buiten proporties raakt. Het is niet erg om te streven naar het 'coca- colafles ideaal' toch?
Dus weg met die kilo's en no worries: baby still got back!

De ouderen van tegenwoordig

2009-09-09T13:01:00.000-07:00

Wat is dat toch met de bejaarde mensen van tegenwoordig? Vandaag tijdens het boodschappen doen met liefje werd de rust in de supermarkt verstoord door een oude dame in een scootmobiel die tekeerging tegen haar hulp. Ze was aan het zaniken over de manier waarop de tomaten moesten worden afgewogen. Zo te horen deed haar hulp wéér iets verkeerd (in haar ogen). De oudere dame katte haar hulp af met de volgende woorden: 'Je snapt het weer niet he, je snapt ook helemaal niks!'; waarop de hulp reageerde met een glimlach. Ik stond met grote ogen en open mond naar het tafereel te kijken. Ik zou geen Jewell zijn als ik er niets van zou zeggen. Dus stapte ik met goede bedoelingen naar de oude dame en haar hulp toe en vroeg ik of ik me misschien ergens mee mag bemoeien. De dames knikten allebei dus maakte ik de volgende opmerking naar de oude dame toe: 'Het zou fijn zijn als u wat aardiger zou zijn tegen deze mevrouw, want ze doet heel veel voor u.' Het antwoord dat ik hierop kreeg van de oude dame deed mn oren klapperen! ik citeer: 'Ze krijgt dik betaald! waar bemoei jij je mee! OPROTTEN!'. Ik slikte even, toverde een glimlach op mn gezicht en zei: 'Fijne dag verder mevrouw.'

Ik kan me zo druk maken over het feit dat deze bejaarde dame het gerechtvaardigd vindt haar hulp zo te behandelen omdat deze toch dikbetaald krijgt. Het is gewoon onvoorstelbaar hoe ondankbaar sommige ouderen zijn!
Nou, ik had het wel geweten hoor als ik de hulp was... Mevrouw de koning zou mooi met haar poepluier achterblijven ín haar scootmobiel, óp de groentenafdeling van de Deen.

En dan hebben ze het over de jeugd van tegenwoordig...

De blackberry

2009-09-07T01:06:00.000-07:00

Liefje is niet bepaald een fan van mijn geliefde telefoon; de blackberry. Hij vindt het maar onzinnig en overbodig dat heen en weer 'geping' met contacten. Ik heb nog geprobeerd hem over te halen ook eentje aan te schaffen; zonder succes. Het is net zo'n verloren zaak als hem een roze overhemd aan te doen. Ook dát krijg ik niet voor elkaar.

'Als je met iemand wil praten, dan kun je diegene ook gewoon even opzoeken,' luidt zijn standpunt. (nou als ik iedereen moest opzoeken met wie ik even wilde praten, zou ik wel erg lang bezig zijn) Maar goed, wat dat betreft is liefje nog van de oude stempel.
Zo liet hij laatst duidelijk merken dat hij niet gediend was van mijn 'asociale' gedrag. Ik kreeg tijdens onze qualitytime een 'ping' -bericht binnen van vriendin Iraida (lieve meid, zachtaardig en 'heilig'. Zegt vaak dingen op een manier die er nogal bot uitkomen terwijl ze dat helemaaaal niet zo bedoelt.) waarop ik hevig begon terug te pingen. Liefje negeerde me de vijf minuten die daarop volgden volkomen. En ik begreep het helemaal, want qualitytime met je liefje is belangrijk mensen! Dit was zijn tijd/onze tijd en uiteraard mag die niet 'verstoord' worden.

Dus even een advies aan de mensen die in het bezit zijn van een blackberry: Wees niet zo asociaal en stop dat ding weg wanneer je met je geliefde bent en geniet van elkaar!

Zumba

2009-09-02T13:42:00.000-07:00

Vandaag stond in het teken van: geestelijke inspanning gecombineerd met lichamelijke inspanning.

Alvorens ik begin wil ik even melden dat school sinds maandag weer van start is gegaan dus de tijden van artikelen lezen en kleine scripties schrijven is weer begonnen..HEERLIJK! Ik moet eerlijk zeggen dat ik na wekenlang dagelijks gewerkt te hebben, verlangde naar het afgrijselijke (van buiten) maar o zo knusse gebouw van de uva. Het werd tijd dat mn hersenen weer eens geprikkeld worden. En doordat school weer is begonnen, heb ik geen..of nou ja..minder tijd om me bezig te houden met pietluttigheden.

Maar waar het vandaag om draaide was: conditie opbouwen, vet verbranden (ja dát vooral) en plezier hebben. Al deze begrippen komen tot hun recht in de nieuwste hype van tegenwoordig genaamd Zumba. Hmm zo klink ik net een reclame advertentie :)
Anyway, na een hele middag gestudeerd te hebben of anders gezegd: op mn kont gezeten te hebben en geen ene reet aan lichamelijke beweging te hebben gedaan, maakte ik me klaar voor mn eerste les Zumba.
Charlene aka Char (mn lieve vriendinnetje: heeft een hele lieve man, is heel intelligent, verantwoordelijk en houdt ook zoveel van sporten zoals ik ..kuch kuch) en ik hadden ons een week lang mentaal kunnen voorbereiden op deze proefles Zumba. We hebben gisteren zelfs sportschoenen gekocht, omdat we hevig instemden dat het uit den boze is om schoenen die je buiten draagt ook in de danszaal te dragen toen de dame van de sportschool het erover had dat dat niet hygenisch is. Nou zal ik je es wat vertellen...Char en ik zijn van díe mensen. Uiteraard bekennen we dit niet aan de dame van de sportschool. We laten we ons niet kennen, dus hebben we braaf sportschoenen aangeschaft.

Het moment supreme...
De les begon..vol goede moed deed ik de bewegingen van de lerares na op de maat van de opzwepende muziek. Ik barstte van de energie! Dat duurde een kwartier...Na een kwartier begonnen mijn bewegingen steeds minder te lijken op die van de lerares met haar ''vetloze'' lichaam, maar ach...tis mn eerste les. Af en toe wierp ik een blik op Char, die met een rood hoofd de bewegingen van de lerares probeerde na te bootsen.
Jongens, we hebben ons best gedaan en osn kapot gezweet, lang niet genoeg, maar het is een begin.
Na een uur was de les godzijdank afgelopen.

Onderweg naar huis liepen we regelrecht naar de KFC om wat hotwings te halen. We hadden tenslotte nog helemaal niet gegeten en we hadden zooo hard gewerkt daarnet dus vonden we deze traktatie wel geoorloofd (ja, ik probeer deze misdaad een beetje goed te praten, can't help it. Ik had al sinds vorige week zin in kentucky, mág ik!) Af en toe moet je toegeven aan je ''zwaktes''.

Dit was het voor vandaag jongens..Zorg voor een goede balans in je leven..actief vs. uuh nonactief?